Slachtoffer van DADERSCHAP.

Wat een pijnlijk onderwerp; Daderschap. Ik geloof persoonlijk dat het zelden 'uit de lucht komt vallen'.

[Wil je mijn titel wellicht goed kunnen gaan begrijpen, zul je me hebben te volgen tot het einde van dit artikel].

Ik hoor veel mensen het relativeren, goed praten, het verklaarbaar maken.. 'vroeger waren het andere tijden, toen was het normaal..', en 'die klappen vroeger hebben mij nooit verkeerd gedaan'. [het onderkennen van].

Ook wordt er nu geopperd dat er tegenwoordig teveel kinderen gepamperd worden [- aldus Jort Kelder]. Maar is dat zo?

'De jeugd van tegenwoordig lijkt kwetsbaarder en fragieler te zijn'. Van alles wordt er over en weer geroepen, en soms.. Soms zul je, je vast wel afvragen; wat is waar? Spiritueel wordt er geopperd dat er meer vrede en liefde terug mag komen op aarde. Doorgaans heb je daarvoor niet naar een ander te kijken, maar jezelf na te gaan.

Vele andere onderwerpen hangen samen in deze 'overtreffende trede'.

Zoals mentale en emotionele klachten en femicide. 

Ook culturele overtuigingen kunnen een rol spelen hoe er gekeken wordt naar dit onderwerp, en of het überhaupt wel gezien wordt als daderschap.

Hoe dan ook, pijnlijke punten worden nu benoemd en belicht...

Maar laat het je alsjeblieft niet afschrikken. Ik hoop je te mogen inspireren, en wees niet bang om negatief benadeeld te worden, als je dit leest erkennend in je daderschap.

Zelf je eigen daderschap erkennen en onderzoeken is een heel kwetsbaar, fragiel onderwerp. Het kan een onderwerp zijn met veel schaamte, radeloosheid en 'zelfprotest', waarin het soms ook te moeilijk lijkt te zijn om in de spiegel te blijven kijken. 

Het spijt me ten allereerst dat het je overkomt.

Het niet durven uitspreken van je daderschap is een ongelooflijke angst voor afkeer van mensen. Velen worden geraakt in hun eigen [onbewuste] trauma's, - als je het al wel uit zou durven te spreken.

Het overbluffen van je slachtoffer[s] en zeggen dat 'ze maar moeten luisteren' is niet meer van deze tijd. En dat was het eigenlijk nooit niet.

Maar hoe - en wat - dan wel? 

Ik denk in ieder geval dat het 'oplossen' van daderschap niet een kwestie is van het verdoemen van daders. Daders weten doorgaans goed, als - en dat - ze over de schreef gaan. En dat ze kwaad belicht zouden worden als iemand het te weten zou komen wat ze ['zojuist'] hebben gedaan. 

Maar daderschap valt wel te veranderen.... [en op te lossen, als je het echt wilt]!

Ik denk dat daders ook zichzelf uiteindelijk nog meer pijn doen dat ze hun slachtoffer aan doen, intern. [zo buiten, zo binnen].

Dus het wordt tijd om het eens te veranderen, toch?

Want zeg eens eerlijk; voel jij je er goed bij om in daderschap te zitten?

Vaak is er, en komt er, geen erkenning van pijn, boosheid, frustratie en verdriet van de dader... En dat is spijtig. Je hebt misschien meermaals al sorry gezegd, en al beterschap beloofd. Tegen jezelf, of tegen de ander.

Je baalt van je reacties en/of ervaart schaamte bij het idee dat als je omgeving dit te weten zou komen. Misschien voel je ook wel een bepaalde bedroefdheid, waarom er niet naar jou gekeken wordt... Alsof het voor jou altijd zo makkelijk was [vroeger].

En daar zit mijn speerpunt, de rode angel in het verhaal.

Vaak als mensen beter weten zullen ze beter doen. Dus op het moment dat je [nog niet] beter kan, kan dat best een bitter iets zijn om in te zien. Wellicht denk je; 'ik deed ook alleen maar wat ik kon - kende'. 

Maar in plaats van in slachtofferschap te vervallen - of juist in verwijt te gaan met jezelf.. gun ik je de rust en de liefde om dit onderwerp aan te kijken en eens te leren kijken vanuit een [beetje] een neutraal perspectief.

Goed trouwens dat je nog steeds aan het lezen bent, tijd om er wat dieper in te kijken... Want nogmaals, daderschap komt vaak niet uit de lucht vallen...

Geef jezelf eens de ruimte.

Denk eens na over hoe jij aan daderschap komt?

• Was je eens een slachtoffer?
• Heb je onverwerkte trauma's?
• Denk je dat het normaal is?
• Weet jij hoe met emoties om te gaan?
• Heb je veel last van boosheid, frustraties en onstuimigheid?
• Heb je weleens therapie gehad?

Misschien komen er nu spontaan gedachten en/of herinneringen in je op

van vroeger, of gebeurtenissen waarin je daderschap pleegde. 

Misschien brengt je hoofd je juist terug naar een specifiek persoon voor wie je zelf bang was en/of wie jouw dader was.

Durf je terug te kijken op je eigen jeugd en verwijten te hebben naar opvoedkundige-, en/of nalatige dingen vanuit jouw ouders?

[In deze herinneringen zitten juist de plekken waar erkenning en heling mogen komen. Het is heel belangrijk om hier op een rustige manier naar te kunnen kijken - eventueel, en alleen als jij dit wilt - met een gespecialiseerde therapeut].

Note!: Holistische therapeuten staan er om bekend niet-oordelend te zijn, en zijn geleerd doeltreffend dieper te kijken naar het ontstaan ervan - in plaats van het 'bestrijden van'. Zoek vooral iemand die bij je past op gevoel. 

- Ik moet er bij vermelden dat dit geen professionele hulp is - kamp je echt met grote geestelijke zorgen, raadpleeg dan altijd een arts. - 

Wat zijn jouw overtuigingen? En zijn ze echt van jou, of bijv. van jouw ouders? Ben je er bewust van?

Overtuigingen/verwijten kunnen zijn:

• 'Had ze maar....'
• 'Ik heb [ook] recht op....'
• 'Moet je maar....'
• 'Ik heb toch ook....' [verlangens]
• 'Maar anders gebeurt er dit... of....' [dat] [angst dat het verkeerd gaat].
• 'Ik MOET ze toch leren luisteren, want anders.....'
• 'Ik heb ze nog gewaarschuwd...'
• 'Het is de fout van.... 'die'.
• 'Zo deden mijn ouders het ook, en ik ben er ook goed van geworden'.
• 'Ik ben de baas' - 'ik moet de baas zijn'.
• 'Anders leert zij -  leren zij - het niet..'.

Welke overtuigingen heb jij, en ga je ze aankijken?

Beter nog, 'hoe kom je er van af', hoe transformeer je ze in gezonde patronen.

Helpende vragen om dit benaderen zijn:

• Is het jou geleerd om op een gezonde manier met jouw emoties om te gaan?
• Zijn jouw emoties, verlangens, behoeften, pijnen en noden vroeger gehoord?
• Is jouw pijn [uiteindelijk] erkend?
• Hoe tevreden ben je met jezelf doorgaans?
• Sta je gelukkig in het leven, of denk je dat alleen maar?
• [Ben je echt gelukkig?]
• Leef je, of overleef je?
• Hoe veilig was je vroeger? Hoe veilig voel jij je nu?
• Heb jij een onverwerkt verleden waarin emoties blijven vastzitten?

Belangrijke tools hierbij zijn:

• Het verkrijgen van inzichten
• Leer je eigen grenzen kennen en stellen
• Van jezelf [leren] houden
• Jezelf vergeven!
• Heling en erkenning werken op alle leeftijden.
• Schrijf erover! Schaf een dagboek aan.
• Erken je eigen pijnen!
• Durf kwetsbaar te zijn naar jezelf
• Zet de intentie om beter te doen! Na wat vallen en opstaan zul je stapjes vooruit maken.
• Zoek hulp, zoek alsjeblieft om hulp.
• Rouw om alles wat je nodig had maar niet had of kreeg.
• Lees hieronder nog over 'gezond gedrag'.

Zet jezelf compleet in het midden en wordt het middelpunt van je eigen leven op een gezonde, leuke, vredige en plezierige manier. Je hebt net zoveel recht om vrij en gelukkig door het leven te mogen en erkenning te krijgen van jouw ballast. 

Als dader helen en te kunnen neutraliseren [vanuit mogelijke slachtofferschap - naar daderschap - naar het middel [balans] punt van beide, is een hele moedige stap.

Het plegen van daderschap is een verbijtende pijn die niet ophoudt totdat jij je eigen machteloosheid aankijkt.

Het kan pijn doen zo kwetsbaar te zijn, en misschien voelt het wel als levensgevaarlijk voor jouw brein. Maar jouw eigen geluk, en deels die van anderen, ligt daar in besloten.

So.. piece by piece, brick by brick...

Wellicht vraag je het jezelf al weleens af, hoe dan wél te handelen.. Wat dan wel te doen is... Hieronder 'wat is dan 'wel' gezond is tips':

[Dit is een geheel zelfgeschreven artikel en ook in deze onderstaande punten, formuleer ik de dingen naar mijn eigen waarheid en belevenis].

Zo genoemd:

• Iedereen heeft recht op zijn/haar eigen leven, met zijn\haar eigen problemen. ['Let them theory'].
• Leer erkennen, herkennen, accepteren en LOS te LATEN.
• Iedereen heeft zijn/haar kruisje.
• Elk mens heeft therapie nodig, geen enkeling.
• Het hoeft niet meer zo hard [en kwijnend] te zijn als vroeger.
• Elk mens heeft liefde en vergeving nodig, maar echt vergeven doe je zelf.
• Iedereen heeft recht op zijn/haar TOTALE VRIJHEID!
• Iedereen heeft recht op zijn/haar eigen waarheid.
• Mensen hebben recht om te zijn wie ze zijn, - ook als jou dat niet aanstaat. Is iemand niet goed voor je? Dan neem afstand van hem/haar.
• Hou jezelf [gevoelsmatig] veilig.
• Mensen dingen willen verplichten, dwingen en/of manipuleren is jouw [controle] angst.
• Lief hebben is [ook] loslaten.
• Opvoeden zonder duidelijke, voelbare liefde in woorden en daden is geen opvoeden.
• Kinderen, je partner, ouders, dieren, of wie dan ook horen niet bang van je te zijn.
• Elke trauma die jij niet aankijkt en heelt, geef je onbedoeld [deels] door.
• Wees eerlijk, wees puur, naar jezelf en anderen.
• Erken dat je misschien niet beter kon en wist, maar stel jezelf in staat om nieuw en gezond gedrag aan te leren. Vooral om te leren hoe jij er dan wél mee om kan gaan! [Dat is super helend en bevrijdend!].
• Als je wilt helen, dan is de spiegel de enige naar wie je hoort te kijken.
• Haal al je verantwoordelijkheden terug. Hoe ver het gedane ook in het verleden ligt. Zeg 'energetisch' sorry, en geef erkenning aan jezelf en de slachtoffers.

Wat er ook aan de hand is; emotionele, mentale, fysieke en energetische mishandeling [en verwaarlozing] is nooit een oplossing en is nooit pure liefde. Het is nooit iemand anders zijn/haar schuld, en niemand vraagt erom.

Stop zo nodig met anderen de schuld te geven [het helpt je niet en houdt je vast in slachtoffer-, en/of daderschap].

Ik ben bewust centraal gebleven over dit onderwerp. Daderschap komt in vele vormen voor, en nog makkelijker gezegd; we plegen allemaal weleens daderschap. Dat kan als een opluchting voelen, of als een kwelling, want wie wilt dat nou? 

> In een ander artikel zal ik schrijven over slachtofferschap - naar daderschap - naar slachtofferschap - naar nooit geen dader meer willen zijn - én hoe ongezond dat kan zijn.

Mens zijn is niet alleen maar mooi zijn, we hebben denk ik allemaal een beest in ons. Het is de dualisme die ons soms alle kanten op trekt. Ik denk dat het daarom ook van ons gevraagd wordt om het vanuit al die kanten het te bekijken. En daarmee het beest in ons te helen, te belichten en te omarmen met liefde.

Je hoeft geen gevaar voor jezelf en/of een ander te zijn.

Het spijt me als je slachtoffer was [of bent] - en het spijt me als je dader was [of bent].

Vind de middenweg in je hart.

Het is soms rouwig, alles wat je hier bovenstaand gelezen hebt. Rouw maar als dat nodig is voor jou. Misschien was het een triggering voor je, dan hoop ik dat het met je gaat.

Elk mens kan 360 graden draaien, ik weet het zeker. Dat wilt tevens niet zeggen dat je nooit meer geen angst, agressie, boosheid en frustratie mag voelen en met je mee mag dragen. Maar leer tijdig loslaten, dat valt echt te leren.

[Ook hierover zal ik nog eens schrijven; hoe gezond het is om alles er eens uit te.... [schelden, schreeuwen en te slaan]. Maar dan op een gezonde [maatschappelijk verantwoorde] manier.

Leer EERST EN VOORAL goed te zijn voor jezelf, op alle fronten.

Alles wat je in je draagt, draag [straal] je uit.

Laatste persoonlijke note:

Als millennium kijk ik naar de generaties voor mij, en naar de generaties na mij, en uiteraard naar mijn mede millenniums. 

De generaties voor mij zitten vaak nog vast een oude [eveneens familiare als collectieve] pijnen en overtuigingen, en hun wens ik nog veel erkenning voor alles wat ze in hun hart dragen, dat er eigenlijk heel hard om vraagt [schreeuwt].

Mijn mede millenniums kunnen dit ook aardig nog met zich meedragen, overgedragen van [groot]ouders, ook al zijn ze hier nog niet altijd van bewust. En daarnaast ook eigen ontwikkelde 'problemen', met de angst die ze meedragen wat een ander daarvan vind. 'Normaal willen zijn', 'met mij is niks aan de hand', 'ik kan alles aan...'. Niet wetend dat het super normaal is om, om hulp te vragen. 

De 'toekomst [generaties] voor mij', zie ik als een bewijs dat het zachter mag ['moet']. Hun kijken naar vele generaties voor zich met vele fysieke, mentale en emotionele pijnen, onstabiliteit, en gedrag dat niet met hun kern resoneert.

Ik hoop dat het steeds normaler en neutraler mag worden voor iedereen om hulp te zoeken en in therapie te zijn. Dat iedereen tot meer erkenning, liefde en heling mag komen. Dat is ó zo belangrijk. 

We kunnen zoveel leuker en liefdevoller door het leven.

Ik als medium en als psychic reader kan een bijdrage leveren aan het erkennen en belichten van onderkende pijnstukken. Dit zal altijd op een rustige, liefdevolle manier zijn. Geen verwijten. Soms weet je zelf ook niet waarom je doet wat je doet. Of mocht je er gewoon eens over willen praten in een consult, mag dat ook. Neem gerust contact met mij op.