In de afgelopen jaren heb ik me dit zo vaak afgevraagd, na jaren van ziek zijn wist ik het even niet meer. Alsof je even opnieuw begint, want veranderd was ik zeker. En als je het antwoord dan niet weet.. hoe kom je er dan weer achter?
Even wat tips van flip makkelijk op een rijtje!:
-
Neem jezelf echt serieus in hoe je, je voelt
-
Geef erkenning aan hoe je, je voelt en laat het zijn
-
Accepteer dat je het soms even niet weet [je bent aan het watertrappelen].
-
Praat met jezelf [spraakmemo op telefoon]
-
Uiten van dat wat in je zit
-
Schrijf in je dagboek
-
Leer je eigen grenzen kennen en zet ze ongetwijfeld neer
-
Geef toe aan alles wat jou niet meer zint en/of dient
-
Er bestaat geen goed of fout
-
Durf alles te zijn
-
Spreek jezelf uit en kom op voor jezelf!
Er zitten best een paar 'pittige' dingen die makkelijker lijken dan ze soms kunnen zijn.
Ik vond het persoonlijk een behoorlijke knoop die ik moest ontfutselen om mezelf weer te hervinden.
De valkuil erin is dat je denkt dat je zo perfect en of zo lief mogelijk moet worden naar alles en iedereen.
Geef jezelf de tijd en durf ook alles even te zijn, leer alle kanten in jezelf te kennen en sticht er vrede mee.
Uiteraard snakken wij, en de aarde, naar liefde en vrede, maar ik leek die liefde en vrede [en sereniteit] in mijzelf steeds meer en vaker te treffen als ik koos voor; mijzelf! [Zijnsloyaliteit]. Door mezelf, en mijn onvrede, behoeftes en verlangens steeds serieuzer te nemen. Door voor mezelf op te komen, grenzen te stellen, geen dingen meer te doen die mij niet meer lekker zaten.
Het is een tocht van doorleven van gevoelens, emoties en trauma’s. Het is ook het voelen wat je leuk vind, voelen wat je wilt doen, erkennen waar je blij van wordt.
Velen uren heb ik alleen besteedt. Ik vond het super egoïstisch maar elke keer dat ik me naar ‘buiten’ wilde richtten, kwam de bal terug bij mij. Steeds opnieuw vroeg het leven mij weer naar mijzelf te kijken. En dus besloot ik, de ‘egoïsme’ te accepteren en te verwelkomen in plaats van me schuldig en opgelaten te voelen. [En blij toe als je het me nu zou vragen].
Ik kan het alleen beamen als vrouw zijnde. Besef dat we 75 jaar geleden nog geleerd werden als vrouw te dienen voor de man. Ik geloof dat de vrouw zich nog mag ontdoen van wat ‘ oude collectiviteit’.
J&J [Jip en Janneke] taal:
Soms geloven we onbewust nog veel. Oude overtuigingen van toen we nog jong waren, zelfs die van onze ouders, en wat er in het collectieve veld zit.
Voel wat je NU wilt.
Reactie plaatsen
Reacties